Inmiddels zitten we in Rotorua (ongeveer halverwege het noorder eiland), en dit dorpje staat bekend als het dorpje dat naar eieren stinkt. Dat komt door iets heel fascinerends wat je hier veel in de beurt ziet: vulkanen. Toen we bij Taupo, het vorige plaatsje, waren, zagen we daar vlakbij drie geweldige vulkanen, waaronder de Tongariro vulcano. Daar is ook een van de top 10 dag-waggelingen in de wereld, namelijk de Tongariro Crossing, die je over een super mooi stuk vulkanisch gebied leidt. Die wilden wij natuurlijk doen maar het slechte weer heeft helaas roet in het eten gegooid. Door veel regen en sneeuw dat er de laatste tijd gevallen is in combinatie met de vrieskou ’s nachts is het pad op dit moment te gevaarlijk.

Maar goed, omdat de aardkorst hier zo dun is (relatief gezien natuurlijk..) is er veel vulkanische activiteit merkbaar, wat als gevolg heeft dat er veel plekken zijn waar de hitte van de binnenkant van de Aarde ontsnapt. Deze geur ruikt helaas niet heel lekker. Daarnaast is er nog een groot gevolg, dat zijn de hot pools. Midden in het dorpje hier zijn wat vijvertjes, en deze worden door de hitte uit de Aarde verwarmd. Hierdoor wordt het water zo warm dat er allemaal damp vanaf komt en dat er modder poeltjes zijn die borrelen. Het geeft een heel bijzondere sfeer, ook omdat de bomen en bosjes die direct rond de vijver staan allemaal gemoeraseriseerd zijn: het voelt net alsof je als Frodo door het moeras in Mordor loopt. Als je vijftig meter doorloopt en weer uit de witte mist komt ben je weer terug in de bewoonde wereld met huizen en grasvelden.
Ons hostel heeft ook een hot pool, waar we gister lekker in hebben gelegen (heerlijk 39 graden!). Tot het moment dat je eruit moet.

Voordat we naar Nieuw Zeeland kwamen waren we ongeveer vijf maanden onderweg. We hadden ons geen enkel moment van die vijf maanden verveeld. In Australië was zoo ontzettend veel te doen dat we ons elk moment van de dag konden vermaken. Hier in Nieuw Zeeland kost het ons iets meer moeite.. Heel veel mensen zeggen dat dit een van de mooiste landen ter wereld is en dat ze hier wel maanden zouden kunnen door brengen. Tot nog toe zijn wij enthousiaster over Australië.. Niet dat Nieuw Zeeland niet mooi is: het land is super. Het hele zuider-eiland is vol met mooie bergen, meren, gletsjers etcetera. Het is super. Het probleem is alleen dat er na die mooie bergen met meren nog meer mooie bergen met meren komen, en nog meer. Het was heel mooi maar er is zo veel van het zelfde.. Natuurlijk kan je van mooie natuur uren genieten..en nog eens uren.. Maar als je drie dagen op 1 plek zit, waar het heel mooi is, op een gegeven moment wil je wat anders, toch? Dan zijn er een heleboel activiteiten. Skydiven, Jet boating, Paragliding, Raften, meer skydiven, jet boating, blabla. In ALLE plaatsen hier in Nieuw Zeeland, zelfs het kleinste plaatsje dat je je maar kunt bedenken, kun je skydiven en jet boaten. Argh! Goed, dus geen activiteit. Fijn de omgeving verkennen? We reizen met de bus, dus zodra we zijn afgezet bij ons hostel kunnen we geen kant meer op, tenzij… een tour! In elke plaats is er wel mooie natuur te zien, en er zijn overal tours te vinden die je mooie plekjes laten zien. Helaas kunnen we het ons niet veroorloven om in elk plaatsje $150 uit te geven om een rondje door de omgeving te doen met de locale tour.
Waar het op neer komt is dat omdat we nu met de bus reizen we ontzettend afhankelijk zijn van anderen, en hier in Nieuw Zeeland weten ze helaas wel hoe ze het toerisme optimaal kunnen benutten. Ook als is 1 dollar 50 euro cent waard, de prijzen zijn hier genoeg verhoogd om het geen enkel verschil te laten maken: het is zoo duur. In Australië verveelden we ons niet omdat we konden gaan en staan waar we wilden. Als het ons niet beviel op plek X, reden we door naar plek Y. Hier is dat niet mogelijk. De bussen zijn zo vol geboekt dat we 2 weken van te voren de bus moeten boeken waardoor je alle vorm van flexibiliteit kwijt bent, en daardoor zit je bijvoorbeeld 2 dagen in Taupo, waar de volgende dingen te doen zijn: skydiven, jet boaten, hukara falls en de Tongariro Crossing. Skydiven en jet boaten geen geld voor, Hukara falls eerste middag al gezien, en Tongariro Crossing is gecanceld. Het regent de hele dag, dus hebben we 1.5 dag in bed doorgebracht met afleveringen Friends en DVDs op de laptop. We hebben ons de hele dag verveeld!

Conclusie, Nieuw Zeeland is een ontzettend mooi en fascinerend land, maar je moet duidelijk je eigen auto hebben zodat je kan gaan en staan waar en wanner je wilt en niet 3 dagen tegen dezelfde berg met meer aankijkt. De Kiwi Experience bus is niet bepaald de beste keuze geweest..

Na Christchurch kwamen we uit bij Kaikoura. Onze eerste indruk was Akersloot, alleen dan aan zee. De bus waarmee we reizen zorgt in principe ook voor je accommodatie die avond (die moet je natuurlijk wel zelf betalen), maar dit wisten wij nog niet dus wij hadden alvast een paar hostels vooruit geboekt. We kwamen in de Albatross Backpakcers Inn terecht, deze was super gezellig: het was gewoon een huiskamer met een open haard, heel sfeervol. Behalve wij twee waren er nog maar 2 andere gasten waardoor het echt voelde alsof je bij iemand anders logeerde. De bus chauffeur had ons een korte rondleiding gegeven door het dorp, en het hoogtepunt was de seal colony (zeehonden). Met de bus was het een ritje van 5-10 minuten naar het hostel, maar te voet betekent dat gewoon dik anderhalf uur lopen. Het was zeker de moeite waard, overal op de rotsen lagen ze lekker te zonnen. Omdat de bus de volgende dag al volgeboekt was, hadden we nog een extra dag te vullen. Omdat er verder weinig te doen viel gingen we maar opnieuw naar de zeehonden kijken. Toch wel een heel leuk dorp.

Van daaruit gingen we door naar Nelson, waar we 3 nachten zaten. Vlak bij Nelson zit het Abel Tasman National Park, een must-do in Nieuw Zeeland, staat ook in de top 5. Na een heleboel folders te hebben bekeken kwamen we uit op de full day kayaking tour. Het was wel heel leuk, het was alleen jammer omdat je de hele tijd over zee langs het national park kayakd zie je eigenlijk niks van het park zelf. Alleen met lunch, en toen zagen we wel hoe erg mooi het eigenlijk was. We lunchten op een strand dat alleen per boot bereikbaar is en de omgeving was super mooi. Mooie strandjes en alles, we vonden het jammer dat we alleen kayaken deden en niet een wandeltocht erbij hadden want dan had je denken wij wel iets meer gezien. Aan het einde gingen we surfen met de kayak. Het is verdomd leuk, maar wel moeilijk. Het idee is precies hetzelfde als gewoon surfen: je gaat voor de golf liggen en zodra er een mooie golf achter je aan komt begin je te peddelen als de malle en dan word je vanzelf met de golf meegenomen richting strand. Super leuk, en de eerste golf die we proberen hadden we ook te pakken. Het eindigde alleen iets minder mooi. Halverwege de golf begon onze kayak te draaien, waardoor we met de zijkant naar de golf kwamen te liggen. Als een golf vanaf de zijkant op de kayak inbeukt, moet je richting de golf leunen om te voorkomen dat je omvalt. Too bad, wij leunden iets te veel richting de golf en gingen koppie onder. Met wat moeite onszelf en de kayak op het strand gesleurd. Toen bleek dat een andere kayak met 2 meiden erin precies hetzelfde hadden gedaan en ook ondersteboven in het water lagen. Nadat we allemaal nog een poging hadden gewaagd (dit keer wel overleefd!) gingen we richting ons eindpunt. Er was alleen een beetje vertraging. De 2 meiden in de kayak kwamen de zee niet meer in Elke keer als ze de kayak het water in duwden en er in sprongen, draaide te kayak 90 graden (zijkant naar de golf… :p) en konden ze opnieuw beginnen. Na een stuk of wat keer was het ze eindelijk gelukt en konden we verder..

Na Nelson gingen we door naar Westport, Lake Mahinapua (waar we met de bus een P-party hadden (iedereen moest verkleed als iets dat met een P begint (wij waren Prehistoric (foto’s volgen) en Tamara had zowaar een prijs gewonnen met haar kostuum (river boarding bij Queenstown, alleen durft ze dat niet dus zonde van de $140 prijs.. )))), Franz Josef (super mooie gletsjer daar waar we een dag waggeling gedaan hebben, hele mooie foto’s komen), Wanaka, Queenstown, en nu zijn we in Te Anau, vanwaar we morgen naar Milford Sound gaan voor een cruise.
Nou in ieder geval super leuk. Hier in de buurt is het heel mooi, met bergen en meren en alles, maar dat zien jullie op de foto’s als die ooit online komen… (Over een paar minuten staat Great Barrier Reef met duiken erop!!). Verdere verhalen komen ongetwijfeld snel bij Tamara vandaan.

Voor onze route tot nu toe klik hier

Na een vlucht van bijna 3 uur (die lekker snel voorbij ging), maakten we dan voor het eerst kennis met de Nieuw Zeelanders: de douane. Voordat we erdoor heen mochten moesten we eerst de bekende douane declaratie invullen. Daarin kon je al merken dat ze wel erg oplettend waren; je moest aangeven of je bergschoenen bij je had, andere camping gear, of je de laatste 30 dagen in een bos bent geweest, etc.. Wij hadden onze bergschoenen aan (jaja, zelfs Tamara (“Moet ik die dingen echt aan?!?!” “Tenzij je ze zelf in je tas draagt”)) en een stokbrood, kaas-uien broodjes, pindakaas en hagelslag (!!!) bij ons. Toen we dat tegen de douane zeiden, mochten we achteraan de rij aansluiten van mensen die allemaal stonden te wachten totdat hun tas over hoop gehaald zou worden. Verderop zagen we een jongen van ergens in de 20, die de VIP behandeling kreeg: zelfs alle briefjes die uit de tas kwamen werden gechecked voor eventuele geheime boodschappen.
Iedereen die wel eens met het vliegtuig is gegaan weet waar ik het over heb: de douaniers zijn allemaal zooooo chagrijnig. Hun gezicht staat op onweer en ze zijn absoluut niet te genieten. Daarom viel dit ons echt heel erg op: alle douaniers lachten! Ze waren heel kritisch wat je meenam, maar ze waren allemaal in een goed humeur en (bijna) iedereen had een glimlach!
Wij kregen het gelukkig niet zo moeilijk. Onze schoenen kregen een gratis schoonmaak beurt (er zat modder op… :p) en we moesten ons voedsel laten keuren. We waren bang dat ze de hagelslag gingen pakken, maar we bleven gespaard: alleen de kaas-uien broodjes gingen naar de prullenbak. Daarna alleen nog even met onze tassen door de X-Ray en toen was het een feit: we waren in New Zealand.

Eenmaal in Christchurch centrum aangekomen gingen we op zoek naar ons hostel die heel mooi aan het Cathedral Square zou liggen. De gratis kaart van het vliegveld erbij en op pad gingen wij. Na 10 minuten in het rond te hebben gelopen op de plek waar het hostel volgens de kaart zou moeten zijn, besloten we het maar aan iemand te vragen. Het zat aan de andere kant van de kathedraal. Nog een keertje op de kaart kijken hoe dat nou kon: bleek dat ik de kaart op z’n kop had gehouden. Ach, kan gebeuren.

Nadat we vannacht tot half 3 bezig zijn geweest met wassen (Tamara haakte iets eerder af: die lag al lekker te slapen toen ik de was aan het opvouwen was), mochten we vanochtend heerlijk uitslapen. Om 11 uur kwamen we eruit, en daarna begonnen we met de city sightseeing. Ook al is het een grote stad, het voelt als een klein engels dorpje. Het is ook weer lekker fris: 13 graden. Tamara stapte vanochtend in haar lange broek met jas naar buiten. Ik loop nog in korte broek en t-shirt.
In Australië missen de supermarkten 1 heel belangrijk ding: koekjes. Ze hebben nauwelijks lekkere koekjes. Hier is het gelukkig beter: we lopen watertandend langs de rekken met lekkere koekjes terwijl we elkaar en onszelf proberen te overtuigen dat het echt niet mag. Ik ben heel benieuwd hoe lang we het vol gaan houden…

Wij zijn dan nu wel in New Zealand, maar we hebben werkelijk nog geen idee wat we hier allemaal gaan doen. We zitten in het hostel tot vrijdag, dan gaan we met de bus op pad. Tamara heeft een stapel folders verzameld en we hebben een mooi reisboek, dus nu moeten we onze reis gaan uitstippelen en besluiten waar we vrijdag heen willen..