Verlost van het kwade!!!! (Tamara)

Posted by Pep
Apr 05 2008

WHOEHOE, de auto is verkocht!!!:):):) Helaas hebben we er niet zo veel geld voor kunnen krijgen ($2700, wij hebben ongeveer $7000 uitgegeven). Maar ach, het gaat er om dat hij verkocht is en dat we niet met hangende pootjes bij Autobarn hoeven aan te komen! In plaats daarvan ga ik binnenkort even bij onze vrienden langs om ze uitgebreid te vertellen wat ik van hun bedrijf vind. (Heb dr nu al zin in!)

Ik zal nog even kort samenvatten wat er gebeurd is met de auto sinds het vorige berichtje: We hebben een week gewacht op de beloofde hulp van Autobarn. Ze zouden of de reparaties voor ons fiksen, of zelf een certificaat voor ons uitschrijven. Nou, dat hebben ze geen van beiden gedaan, na een week drama, zeuren, en ”we zeggen dat we bellen maar dat doen we niet”, kwamen ze met het nieuws dat ze helaas niks voor ons konden doen omdat ze het druk hadden. Ze konden ook geen certificaat uitschrijven omdat er geregistreerd stond dat onze auto geen NSW roadsafetycertificaat verdient. Ze hadden nog wel een kaartje van een andere garage voor ons, konden we daar nog een check laten doen, misschien zouden die ons niet oplichten. (ONS EEN WEEK LATEN WACHTEN OP EEN VISITEKAARTJE VAN EEN ANDERE OPLICHTGARAGE!!!??? GRRRRRRRRR!!!!!!) We hebben daar maar weer een check gedaan en kregen natuurlijk weer een lijst met benodigde reperaties. Gelukkig hadden we nog iemand (bijnaam: cheapobitch) die op onze hosteladvertenties gereageerd had, en de auto wel leuk vond maar te duur. (toen was hij $3900). Toen we $1300 van de prijs afhaalden was ze wel geinteresseerd en dat was dan dat.:P

Anyway, we zijn er vanaf. Maandag krijgen cheapobitch en dr vriendinnetjes (jaja, ze gaan met zn 3en in onze auto wonen, succes..) de auto en zijn Pepijn en ik weer vrij. WHOEHOE!!!!!

De Elvis-Chinees

We gaan straks even bij onze nieuwe vriend Rayson langs om de verkoop te vieren. Dat is een verhaal apart. Rayson is een man van een jaar of 60 uit Hong Kong die in de straat woont waar wij vaak koken. We leerden hem ongeveer een week geleden kennen toen we daar aan het eten waren. We raakten aan de praat en hij vroeg ons wat we van Elvis vonden en vertelde enthousiast dat hij hem ontmoet had. Hij heeft ooit een zangwedstrijd gewonnen, en mocht 9 dagen met Elvis optrekken. Hij liet enthousiast een foto van hem en Elvis zien en zong een van zijn liedjes voor ons.

Daarna vroeg hij of we de auto in de garage wilden parkeren. “Dat is veiliger, en dan hebben jullie een kraan en wc enzo.” Pepijn vond het niet zo prettig dat we dan niet zelf uit de garage konden maar ook dat was geen probleem. “Jullie mogen mijn sleutels wel hebben en die kunnen julile in de brievenbus gooien als jullie weggaan”. (we hadden hem net op straat ontmoet en we kregen zijn sleutels!!!!!)

De volgende dag kwamen we hem weer tegen en nodigde hij ons uit op de koffie. Toen hebben we stapels vakantiefotoboeken bekeken (”jullie houden van reizen, hier zijn mijn reisfoto’s”, tjee die man had veel foto’s haha). Hij heeft ook nog over Elvis verteld: “aan het einde van de 9 dagen vroeg Elvis me wat ik het liefst wilde hebben. Ik wilde iets dat hij me niet kon geven en dat vertelde ik hem ook. “Vertel me niet dat ik iets niet kan”, antwoordde Elvis. “Zeg maar wat je wilt hebben”. Ik vertelde hem dat mijn moeder 2 maanden voor zijn moeder was overleden en dat ik graag nog wat tijd met haar zou willen hebben. Elvis moest huilen. De volgende dag kwam hij met een diamanten ring aan. “Die is van mijn moeder geweest, zo kom ik toch nog een beetje tegemoet aan je wens”.

Rayson vertelde ons dat hij de ring nog steeds had en dat musea ‘m van hem wilde kopen maar dat hij dat altijd geweigerd heeft. Natuurlijk wilden Pepijn en ik de ring zien, maar we durfden er niet naar te vragen. Toen liep hij weg, (wij dachten om meer fotoboeken te halen) en kwam hij terug met een gigantische ring en een gouden sigarettendoosje. Het was de ring die hij van Elvis gehad had, en het sigarettendoosje had hij ook van hem gehad. “Voor Rayson van Elvis” stond erin gegraveerd.

Het grappige is, dat Rayson in een heel armoedig appartementje woont. Hij heeft er nauwelijks gewone meubels instaan. Dit terwijl hij zo eventjes een miljoenenring en sigarettendoosje uit zijn sokkenla haalt. Dat is toch mooi of niet?

Comments are closed.