We zijn weer terug in Sydney.. De reis door Australië is dan nu echt over. Het kostte wat moeite om hier weer te komen, maar we zijn er. Zoals Tamara in haar laatste berichtje heeft getypt, we hadden problemen met de roadworthy. Travellers Autobarn Cairns zei dat ze het voor $500 konden regelen, dus dat mochten ze van ons doen toen wij aan het duiken waren. Toen we na de duik cursus terug kwamen in Cairns, bleek de $500 toch wel erg laag ingeschat. Nieuwe prijs: $1200. Dit was alsnog beter dan in Townsville (waar ze zeiden dat het een paar duizend dollar ging kosten) maar toch veel te veel. Helaas hadden we weinig keus. We konden de auto achterlaten in Cairns en met de bus of vliegtuig verder naar Sydney, hierbij zouden we hooguit een paar honderd dollar voor de auto hebben gekregen, of de auto repareren en ermee terug naar Sydney om ‘m daar te verkopen en hopelijk het geld terug te krijgen. Het duurde uiteindelijk 3 dagen voordat we weg konden. Daarna kostte het ons nog minder dan een week om Sydney te bereiken: echt doorrijden dus. Alle mooie dingen tussen Cairns en Townsville hadden we al op ons gemak bekeken, en opzich maar goed ook: ik vond persoonlijk de rest van de oostkust een stuk minder *speciaal*. Zaten wel mooie stukken tussen, vooral in de buurt bij Brisbane, maar het viel toch een beetje tegen. Brisbane zelf is een super gezellige stad, waar we 1 dagje auto-pauze hebben gehouden. In het centrum is het gezellig druk, en ’s avonds hadden we een mooi plekje gevonden aan de overkant van de rivier om asperges te eten met uitzicht op de skyline van Brisbane.
Heel gek is het om weer in Sydney te zijn. Het lijkt nu zo kort geleden dat we hier weggingen! Heel bizar, maar het voelt wel weer fijn. Sydney is toch wel een leuke stad. Afgezien van dat, is het toch weer een puinhoop met de auto. We dachten dat we er vanaf waren toen we vorige week $1200 in Cairns moesten betalen om de auto de weg op de krijgen, maar we zaten flink mis. Om de auto op de Kings Cross Car market te zetten (”de” backpackers carmarket van Australië), moet je een roadworthy certificate hebben. Dat was hetgene dat ons zoveel moeite kostte in Cairns maar nu eindelijk hadden. Blijkt dat die hier niet geldig is en dat we hier een nieuwe moeten laten doen. Het is al duidelijk: opnieuw opgelicht. Een lijst met 5 dingen die gerepareerd moeten worden, waaronder 3 dingen die we vorige week hebben laten maken! Bij alles wat in Australië met auto’s te maken heeft wordt je gigantisch opgelicht. Wij terug naar Autobarn, the root of all evil, en zeuren dat dit helemaal nergens meer over gaat. Met wat moeite zei David (onze o-zo-lieve verkoper) dat we onze auto naar hun workshop konden brengen en dat ze gingen kijken of ze er wat mee konden. Ze zouden me bellen als ze klaar waren, of als het langer ging duren. Toen we uiteindelijk net voor zessen terug gingen naar de workshop waren we nog steeds niet gebeld. Bleek nou, ze hadden nog geen tijd gehad om ernaar te kijken, ze hadden de auto binnen gezet en ze stonden op het punt het rolluik van de garage naar beneden te laten. Stelletje klootzakken.
“Kom morgen ochtend vroeg maar terug, dan gaan we eens kijken”. Dat was vanochtend. Maar zo simpel was het toch niet. Vanochtend toen we daar kwamen zei mechanic Dave dat ze heel erg hun best gingen doen om er naar te kijken, maar dat het erg druk is en dat ze dit tussen hun main jobs moeten plannen want ze hebben klanten die net een auto hebben gekocht en die moeten natuurlijk eerst. Het is nu half 6, en we gaan over een paar minuten terug naar Autobarn om te kijken of het ze gelukt is, of dat ze ons echt aan het lijntje houden en het nog een week gaat duren.. Tot die tijd kan de auto niet op de carmarket en is dr no way dat we ‘m verkocht krijgen. Het is nu maar afwachten of ze nog een beetje lief voor ons willen doen..