Daar hangt ons auto’tje dan op de prikborden. Nee, we gaan nog niet naar huis en Ja, we hebben dus nog steeds een auto nodig en toch hebben we ‘m te koop gezet.
Even een korte update: we hebben nog meer problemen gehad met die auto. We hadden natuurlijk al een paar keer de roadside assistance moeten bellen om weer verder te kunnen rijden maar in Alice Springs begon het echte gezeik. Wat dat betreft had de auto een goede timing, na behoorlijk wat kilometers door het niets hield ie dr mee op in het Amsterdam van de outback.
Wat was er aan de hand? Een hoop. Beide deuren gingen niet meer open (de deurhendels waren afgebroken, schijnt veel voorkomend probleem te zijn bij deze auto) een slot was kapot en de dag na die reparaties (165 dollar) begaf de slang naar de radiator het (120 dollar) onze auto bleek ook geen thermostaat te hebben dus die hadden ze dr ook nog maar even ingezet (15 dollar, dat viel gelukkig mee).
Nou, dat was alweer een behoorlijke investering maar de problemen waren helaas nog niet over. De auto had nog meer kuren. Hij viel af en toe ineens uit of ging niet meer aan. Nou, dat is op zich best naar, zeker als je net op een kruispunt staat. (ja dat werd duwen). We probeerden er toch mee door te rijden tot Cairns omdat reparaties in de outback nog meer gaan kosten.
Uiteindelijk hield de auto er helemaal mee op in een klein dorpje waar helemaal niks te beleven viel. Het hoogtepunt volgens de Lonely Planet was een dinosaurusmuseum en op het evenementenbord stond enkel aangegeven wanneer grof huisvuil werd opgehaald, (om even aan te geven waar we gestrand waren.) We belden onze vriend de roadside assistance weer maar die man tilde enkel de motorkap op en zei ”ik moet morgen in de workshop maar even kijken”. Fijn, gestrand in Dinodorp.
Gelukkig was er een meer en we besloten om dan maar de rest van de dag in het meer te gaan zwemmen. (ja, we hebben eerst gevraagd of er krokodillen in zaten:P) Omdat we absoluut niet langer in Dinodorp wilden blijven probeerden we de auto nog eens te starten en wonder boven wonder ging de motor aan. Enigzins in angst omdat de auto er weer elk moment mee op kon houden zijn we toch weer gaan rijden. En uiteindelijk hebben we Cairns bereikt. (hoera!)
De benzinepomp blijkt kapot te zijn, een reparatie die rond de 300 dollar gaat kosten. Gelukkig vergoedt de verzekering deze reparatie maar dat doen ze enkel als de kilometerteller het doet. (en nee, die doet het niet). Dit was de eerste keer dat ik blij werd van het feit dat de Autobarn mensen gluiperds zijn want voor 60 dollar wilden ze de kilometerteller maken en er een valse stand op zetten. Dit keer komen we dus onder de kosten uit maar het is duidelijk dat de auto langzamerhand uit elkaar valt.
We hebben ‘m dus te koop gezet en als we ‘m kwijtraken huren we voor de overige twee maanden een Wicked camper. Als niemand ‘m wil kopen gaan we toch proberen om Sydney te bereiken. Owja, en Jack, het surfen in het zand gaat zo super dat we de surfplanken ook te koop hebben gezet…