Zo, het heeft eventjes geduurd maar we zijn weer in de bewoonde wereld. De outback is inderdaad een aparte ervaring, maar die ervaring moet niet langer dan een week duren. Het was heel anders dan we verwacht hadden.
Ik had een oneindig uitgestrekte lege kale vlakte verwacht met niks dan cactussen en gieren die over de vlakte cirkelen, kamelen die door de woestijn sjokken (ja lach maar, maar Australie heeft toevallig de grootste wilde kamelenpopulatie van de wereld) en uiteraard de kangoeroes die overal rondhuppelen. Daarbij verwachtte ik om de honderden kilometers een eenzame pub. Zo een met van die houten klapdeuren waar de Australische farmers hun cowboyhoed wat verder over het gezicht trekken en zwijgzaam hun biertjes drinken.
Goed, misschien heb ik een beetje te veel films gezien want zo was het dus niet. Ja, het is gigantisch uitgestrekt en ja het is er afschuwelijk warm, maar tot mijn teleurstelling heb ik geen kameel, gier en zelfs geen cactus gezien! (kom op, een woestijn zonder cactussen is er geen!) We hebben wel een hoop kangoeroes gezien maar helaas enkel levenloos langs de kant van de weg. En de outbackpubs zijn gewoon modern en zouden net zo goed in Amsterdam kunnen staan.
Daarbij hadden we een oneindige voorraad blikvoer ingeslagen en 50 liter water bij ons omdat we niet wilden sterven in de woestijn. Nou, als je het voor elkaar krijgt om te verhongeren/uit te drogen op de route die wij gereden hebben ben je erg knap. We zijn van Port Augusta tot Alice Springs (pak de atlas er maar bij) maar liefst 87 roadtrains en 101 auto’s tegen gekomen. En ook nog best wat winkeltjes waar je basis eten/drinken kon kopen. Gevolg: wij zaten mokkend aan het over het algemeen oneetbare blikvoer terwijl we gewoon normaal hadden kunnen eten.:S
Goed, ook al was alles heel anders dan verwacht, het was toch erg leuk om de outback eens gezien te hebben. We hebben wilde emus en behoorlijk veel roofvogels gespot en Uluru en de Devils Marbles zijn erg indrukwekkend. Daarbij is de sterrenhemel in de outback prachtig. Het was buitengewoon bizar om midden in de woestijn een alcoholcontrole tegen te komen en het is ook erg leerzaam om te ontdekken hoe smerig je wordt als je een aantal dagen niet doucht in de outback (lees temperaturen tussen de 45 en 50 graden!)
Eigenlijk zouden we nog doorrijden naar Darwin om Kakadu en Litchfield te bezoeken maar we hebben een afslag eerder genomen waarmee we onszelf zo’n 2500 kilometer bespaard hebben. Het was zeker een bijzondere evaring, maar we hadden genoeg gezien.