Neanderthal Technology

‘t beachhouse bleek een gigantische villa aan het strand te zijn. In de garage stonden jetski’s, een boot en surfspullen en in de tuin woont een koala en vliegen overal papegaaien. Wauw!

We vierden kerst met zo’n 15-20 man en t was echt supergezellig. De restanten van de kerstmaaltijd werden na een paar plagende opmerkingen over en weer goed benut in een voedselgevecht tussen Daniel, Adam en hun vader. De aardappels en stukken vlees vlogen in het rond. Adam blijkt van knutselen te houden en had een waar aardappelkanon gebouwd waar behoorlijk wat kracht in zit dus ’t beachhouse was een gigantische ravage maar het was wel erg grappig om te zien.

De volgende dag gingen we een tochtje met de boot maken en hebben we heerlijk gelegen op een prive-strandje. De jetski’s werden ook tevoorschijn gehaald dus daar hebben we ook nog even op rond geracet. Daarna gingen Pepijn en ik proberen te surfen. We vonden het ontzettend leuk dus nu willen we zelf ook twee boards aanschaffen.

Na een paar heerlijke dagen in de villa doorgebracht te hebben moesten we er toch echt aan geloven en weer terug naar onze auto. Ik weet wel wat ik leuker vind(a).

Comments Closed

Zo, tijd om kerst op z’n Australisch te vieren! Pepijn, ik Daniel en Vickey vertrokken al vroeg naar het huis van Daniels moeder om daar met de hele familie te ontbijten. T was heel gezellig, zn moeder had er een gigantisch werk van gemaakt (tafel vol met heerlijk eten) en natuurlijk was er een kerstman die cadeautjes uitdeelde (Daniel had zich verkleedt).

Daniels opa en oma blijken uit Assen te komen en daar spraken we lekker Nederlands mee. Die opa bleek helemaal gek te zijn en z’n oma was ook erg aardig. Ze hebben ons uitgenodigd om een keertje langs te komen en als dat op de route ligt gaan we dat zeker doen. Z’n tante zei ook dat haar zoon ‘t erg leuk zou vinden als we langs zouden komen (die woont in Alice Springs, de outback). Daar komen we zeker langs dus die zullen we waarschijnlijk wel een bezoekje gaan brengen.

Na het onbijt vertrokken we met een gedeelte van de ontbijtclub naar het beachhouse. Pepijn en ik moesten Adam volgen en gingen eerst nog even langs een tankstation om het koelwater bij te vullen. Het was ongeveer twee uur rijden naar het beachhouse en laten we zeggen dat Adam t gaspedaal flink indrukte. Na 1,5 uur moest Pepijn naar de wc dus die zette de auto even langs de kant van de weg. Ik zat in de auto en rook ineens een sterke brandlucht. Toen Pepijn kwam aanlopen zag ik ‘m heel vreemd naar de auto kijken en toen zag ik dat er allemaal rook uit de motorkap kwam!

Nou, de auto was niet in z’n hum want er kwam ook allemaal groene vloeistof uit. “Oeps”. We reden met Adam mee naar het dichtsbijzijnde dorpje waar we de Australische wegenwacht hebben gebeld waar we via Autobarn lid van waren. We bleken niet op de lijst te staan, en dus kwamen ze ons niet helpen. Autobarn was gesloten.

Met kerst was uiteraard alles gesloten en dus konden we ook niet terecht bij een garage. Gelukkig wist Adam iets van auto’s en heeft hij wat lopen sleutelen. De auto was oververhit en de groene drap was de koelvloeistof. Nou goed, we konden iedergeval weer verder naar het beachhouse rijden en na kerst zouden we het allemaal wel verder weer regelen.

Dat de auto er vroeg of laat mee op zou houden is geen wonder, maar dat ‘t nou net met kerst gebeurd als alles gesloten is vind ik wel weer prachtig getimed:S

Comments Closed

De afgelopen week hebben we doorgebracht bij Vicky en Daniel in Melbourne. Pepijn heeft Daniel vorig jaar in Canada leren kennen en het was wel erg fijn om een logeeradresje te hebben. Even uit die stinkauto weer in een echt bedje slapen, heerlijk! Daniel en Vicky bleken erg aardig te zijn. Het was meteen erg gezellig en ze vroegen al de eerste dag of we ook kerst met ze wilden vieren in hun beachhouse.

’s Avonds zijn we met Daniel, Vicky, Adam (Daniels broer) en een vriendin van Vicky naar de Queen Victoria Market geweest. Eigenlijk was daar voornamelijk veel eten en drinken te vinden dus hebben we daar gezellig wat gegeten.

De volgende dag waren Daniel en Vicky kerstinkopen aan het doen en Pepijn en ik maakten gebruik van de luxe van een keuken. We hadden net een heerlijke lasagna in de oven gezet toen het brandalarm afging. Tja, wat doe je dan? Onze eerste reactie was een hele verkeerde namenlijk ”het zal wel vals alarm zijn”. Ik besloot toch even te gaan kijken en kwam in de gang een ander meisje tegen die ook niet wist of ze moest rennen of dat ze weer rustig op de bank kon ploffen. We besloten om samen even door de gang te wandelen om te kijken of we in paniek moesten raken. Toen we de deur naar de trappen openden renden er allemaal mensen met huisdieren naar beneden. Goed…. toch maar rennen dan.

Het meisje rende de trap af en ik ging Pepijn halen. Die heeft nog snel de oven uit gezet en ik griste nog even m’n fototoestel mee. De gang naar buiten stond vol rook en de rest van de bewoners stonden al op straat. De brandweer was er al en ondertussen belden wij Vicky en Daniel maar even om te vertellen dat er brand in het appartementencomplex was.

Het bleek allemaal wel mee te vallen want met een half uurtje konden we weer naar binnen. (Wat er uiteindelijk gebeurd is weet ik niet want de brandweermannetjes verdwenen net zo snel als ze gekomen waren). Anyway, de lasagna had het overleefd en we konden weer lekker op de bank ploffen.

Comments Closed

Nou, we zijn weer verder op weg naar Melbourne. We hebben tot nu toe nog elke dag kunnen douchen. Lopen gewoon nonchalant met onze spullen een campingterrein op of een hostel in. In Katoombo (Blue Mountains) hebben we zelfs in het hostel gekookt en ’s avonds in de bioscoopzaal gezeten. Echt super relaxt.

Na een lekker ontbijtje genuttigd te heben op het strand was het weer tijd om te vertrekken. We hadden nog iets meer dan een kwart tank benzine dus dat zat wel goed dachten we. Natuurlijk kennen we de verhalen over ”je moet overal tanken, want soms kom je gewoon geen tankstation tegen” maar dat is in de outback en we zitten nog in de bewoonde wereld, dachten we….

Nou, je voelt m al aankomen, zo bewoond was de wereld niet en een tankstation? ho maar. De tank werd leger en leger en enkele zweetdruppeltjes kwamen weer tevoorschijn. “Dag vier in de auto, het zal toch niet dat we nu al ergens in de middle of nowhere stil komen te staan”??!! Toen de tank echt op leeg stond zijn we gestopt en hebben we aan wat picknickers gevraagd of ze wisten waar een tankstation was ,”nee geen idee, de eerste grote stad is ongeveer 100 kilometer verderop”, goed……

Gelukkig was ons beschermengeltje bereidt ons te helpen en kwamen we op tijd een tankstation tegen. We bleken nog 1,5 liter over te hebben…. Oeps. We hebben wel van onze fout geleerd, we tanken nu overal.

Toen we een paar uur later weg reden bij de supermarkt en ik een beetje uit het raam aan het staren was zei Pepijn ineens “kijk eens voor je”. Bleek er een gigantische spin op de voorruit te zitten! Nou, iedereen die mij een beetje kent kan mijn reactie ongeveer inbeelden. T was de grootste spin die ik ooit in levende lijve gezien had, en hopelijk ook de grootste die ik ooit zal zien. ‘T was echt zo’n spin die je wel eens op Discovery ziet en waarvan je denkt “Goh, ben ik even blij dat die in Nederland niet voorkomen”.

Dat beest liep precies ter hoogte van mn gezicht dus ik flipte compleet en gilde de longen uit mn lijf. ”Haal m eraf!!!!” We wisten niet wat we moesten doen (we reden op de snelweg) en kwamen uiteindelijk met het noodplan ”de ruitenwissers aan” (ja, ik weet het, dat is zielig maar we konden even niks beters verzinnen). De spin vloog van links naar rechts, ik gilde en Pepijn schreeuwde inmiddels ook omdat hij in paniek raakte van mij en het toch ook niet prettig vond om zo’n gigantisch beest over het raam te zien vliegen.

De spin slaagde erin om van het raam af te komen en verdween in de (ventilatiegaten?) van de motorkap. Nou, als er iets enger is dan een spin zien, is het weten dat er een spin is en ‘m niet zien. Nog steeds paniek alom dus. Ik vroeg me bezorgd af of die spin niet door die ventilatiegaten bij ons kon komen en heb de rest van de weg naar de ventilatiegaten gekeken. De monsterspin heb ik gelukkig? niet meer gezien. Kangeroe’s en Wombats vind ik leuk hoor, maar die spinnen mogen de Australiers houden!

Comments Closed

We hebben de eerste kangoeroes gezien!!!! In Sydney hadden we een folder van een leuke tour meegenomen waar ze onder andere naar de Kangoeroe Vallei gingen. Nou, dachten we, nu we toch een auto hebben gaan we die route wel zelf rijden, scheelt weer 100 dollar.

Nou, het dorpje in de vallei stelt niks voor, maar net daarbuiten is een open plek waar toeristen kamperen en Wombats, Papegaaien en als het niet te druk is Kangoeroes te spotten zijn. Er stonden een stuk of 20 auto’s/tenten enz. op het veld en daar liepen overal wombats tussendoor. Wombats zijn super lieve beestjes, net een soort gigantische cavia’s. Ze zien er echt heel knuffelbaar uit!

Nou, de kangoeroes lieten zich niet zien dus we baalden een beetje (als je in Kangeroo Valley geen kangoeroes ziet waar dan wel??!!). We waren er net een beetje over aan het mokken toen ik er ineens vier zag zitten. De andere toeristen waren te druk bezig met de Wombats dus de kangoeroes hopten ongestoord een stukje over het veld. Echt heel leuk om die beestjes in het wild te zien. We besloten de volgende morgen de wekker heel vroeg te zetten (5 uur) en een kangoeroe-spot-ochtendwandeling te maken. Met succes, toen we de auto uitstapten zaten ze echt overal. Het was zo ontzettend leuk! Er bleken ook veel papegaaien te zitten. We hebben een paar uur naar de kangoeroes zitten kijken totdat er een auto aankwam en ze er allemaal vandoor gingen. GRRRRRRMP!

Een paar uur later werden de andere toeristen wakker waarna ze gewapend met hun camera’s achter de wombats aan gingen. “Gnagnagna”, dacht ik, “ik zag iets wat jullie niet zagen……”

Comments Closed

Jep, dat is hoe ze ‘m noemen! We hebben een auto

Na toch een moeilijke zoektocht is het ons gelukt. En met de Van die Tamara het liefst wilde en de Station die ik het liefst wilde, zitten we er met deze verhoogde station precies tussen in. Er staan 4 foto’s nu op de galerij (hier rechts op de pagina zie je in het klein als het goed is..). Dinsdag halen we ‘m op en gaan we richting Blue Mountains en Melbourne.

Vanmiddag de Harbour Bridge Climb…Ben benieuwd!

8 Comments »

Eindelijk zijn we er dan, Australie!
We begonnen in Darwin, waar we (volgens ons) 1 nachtje gingen slapen voordat we naar Sydney zouden vertrekken. Het was daar ontzettend warm. Nog warmer dan in Bali. We schrokken wel want het was zo warm dat we ’s middags de bioscoop in zijn gevlucht omdat het daar enigzins uit te houden was. We waren die dag voornamelijk aan het uitzitten, want we zouden ’s nachts om 1 uur vliegen. Dus het was nogal een slome dag. Toen we ’s avonds een milkshake hadden gehaald en op een bankje zaten kwam ik tot de conclusie dat er iets niet klopte. Het was de 29ste. En we zouden de 1ste in Sydney aankomen. Oftewel, er miste een dag..

Na alles ge-double-checked te hebben kwamen we er achter dat we goed fout zaten. We hadden de hele dag zitten wachten totdat we die avond naar het vliegveld zouden gaan. Maar..we vlogen dus pas de volgende nacht.

Het was nogal chaos. We hadden ook geen hostel meer voor de nacht, daarom wij naar een internet cafe gegaan om op internet hostels in de buurt te bekijken. Al snel een hostel gevonden, alle tassen op de rug gehesen, daarna ruim een half uur naar het andere hostel gewaggeld met allebei 20 kilo’s op de rug..

Gelukkig was er nog plek in het hostel. We werden op de kamer gezet bij 1 andere gast. Toen we de kamer deur open deden hadden we de shock van ons leven. Echt zo’n gigantische bende! Een gast had in z’n eentje vier bedden in gebruik, en als kast de grond gebruikt met de waterpijp nog op het bureau. (Ja er komt snel een foto online..)
Een paar minuten nadat we daar waren kwam hij zelf ook binnen. Charley uit Belfast. Je kon tenminste merken dat hij zich schaamde…

De volgende dag opnieuw kwestie van overleven. Echt ontzettend heet overdag, dus zoveel mogelijk wezen schuilen in de supermarkt waar airco was. En, opnieuw langs de bios Tussen de middag wat brood en beleg gehaald en toen lekker gepicknickt in een parkje bij het water.
Die dag ging sneller, maar we waren toch wel blij toen we in de bus naar het vliegtuig zaten..

Darwin viel wel tegen. Er valt echt niks te beleven (ook qua hoogtepunten enzo), het klimaat is serieus TE heet en het is niet zo gezellig daar. Toch wel een leuke eerste 2 dagen Australie!

Comments Closed