There’s also a diary on the Peak Leaders website for this course. Every day someone else writes a little piece to put on it. You can find the diary here.
Just for your information..
Archive for December, 2006
Staan weer flink wat nieuwe foto’s op van ons hier in het koude Canada. Hier kun je de foto’s vinden.
Ik zal even terug in de tijd gaan voor jullie. Precies gezegd 10 dagen geleden. De dag dat ik hier aankwam. Dinsdag..
Ik heb geloof ik al kort gezegd hoe de dag skien met Jason was, want dat was gewoon lachen. Maja, die avond, het was ongeveer 5 uur en Jason en ik gingen richting mijn nieuwe tijdelijke huis.
7202 Fitzsimmons North, dat is waar ik moest zijn dacht ik. Toen ik in Whistler was had ik nog snel even opgezocht in mn mail waar ik precies moest zijn en ik dacht echt dat ik las dat het 7202 was. Jason en ik gingen op pad. Jeuj, daar was het dat, 7202. Het was nogal verdacht. Donker, vreemd en voelde raar. Maar goed, daar moesten we wezen dus gingen we met tassen en al naar de deur toe en klopte aan..Niemand deed open. Jason probeerde de deur, en de deur bleek open te zijn. Dus wij al zeulend met mijn 2 tassen, skies etc. naar binnen toe, de keuken in en riepen zo of iemand daar was. Na 2 minuten ofzo komt een of andere gast door de deur lopen, jaar of 35 en beetje maf. Ik mij voorstellen, zijn naam bleek Craig te zijn, en toen bleek dat hij niks wist van ene Peakleaders of een cursus ofzo..
Cool. We waren zomaar iemands huis binnen gelopen, met al mijn spullen, en dan kom je erachter dat je daar helemaal niet moet zijn. Ik Charley bellen, Charley is onze course leader, en die zei dat er een foutje was gemaakt met het adres in de email. Great, we moesten naar 7252. Wij op pad.
Het vage is, dat ook al zaten we fout, we zaten nog dubbel fout ook. In de email stond 7207, niet eens 7202 
de andere die naar 7207 waren geweest stonden voor een dichte deur dus het maakte in principe weinig verschil. Maar toch wel extreem..
De eerste avond was het erg stil.. Weinig mensen zeiden iets en het was duidelijk wennen, het ijs moest gebroken worden. Qua nationaliteiten, we hebben 2 hollanders, 3 ieren, 4 australiers en de rest britten. :>
Ik slaap met Marc op een kamer, een jongen uit London ook 18 jaar. De eerste dag werd er echter nogal weinig gedaan en was het echt even wakker worden en get to know eachother.
Visa, wat een gezeik gewoon. Je wordt er niet goed van.
Ok, even voor de duidelijkheid:
-Om een visa aan te vragen voor Canada moet ik een Job Offer hebben.
-Om een Job Offer te krijgen bij Whistler moet ik een visa hebben.
VEEL PLEZIER!
Hm, ik hoop dat je kunt zien dat het op zo’n manier dus niet echt gaat lukken. Maar…
Ja, gelukkig is er een maar. Er is nog hoop!
Het is dus zo dat zodra ik mijn level 1 haal, Whistler skischool mij een job offer op papier wilt geven. De 15e is de laatste dag van mijn examens dus dan hoop ik een job offer te kunnen krijgen en op zo’n manier dus een visa aanvragen.
De tweede manier is de Holiday Worker Program. Dat is een programma van de Canadese Ambassade in Berlijn voor Duitse en Nederlandse inwoners, die ervoor kan zorgen dat je een visa krijgt zonder job offer en zonder ervoor hoeven te betalen. Nja, daar ga ik dus ook voor inschrijven. Als dat zou lukken dan zou ik een visa kunnen krijgen vanaf january.
Het staat dus al best vast dat ik tot january hier niet zal gaan werken. De 21ste eindigd mijn cursus en dan zou ik dus in principe een nieuw onderdak moet vinden, maar ik heb net even met Charley (onze course-leader) gepraat en er is in principe een mogelijkheid dat ik in dit huis kan blijven voor een paar weekjes totdat ik een visa krijg en dus een baan. Het is zo dat als ik een baan van de skischool krijg ook onderdak van hen krijg.
Dat is dus een beetje waar ik voor ga. Gelukkig is het wel zo dat als ik mijn level 1 haal ik verzekerd ben van een baan bij Whistler skischool. No matter what, zij geven mij een baan als ik mijn level 1 en een visa heb. Das wel geniaal natuurlijk
Eindelijk heb ik dan weer eens internet.. De internet in ons huis is eindelijk gefixed en nu kan ik finally regelmatig weer eens wat schrijven hier..
Inmiddels is het nu al december, en ik kwam er net achter dat ik eigenlijk nog helemaal niks heb geschreven over de cursus zelf.. Ik ben hier al meer dan een week maar er is nog helemaal geen enkel verhaal over mij hier.. Das wel heel slecht.
Maar goed. Dat zal ik allemaal even gaan weg werken de komende dagen (verwacht niet dat ik nu in een avond een hele week ga beschrijven). Anyway, het gaat prima 
Ja, ik ben wel heel erg moe (de tijd gaat hier echt langzaam af en toe. ’s Avonds vaak hebben we zoiets van het is al 11 uur en dan is het pas 8 uur..). Waarschijnlijk komt het natuurlijk ook omdat we de hele dag aan het skien zijn en ’s avonds gewoon hartstikke moe zijn. Toch is het raar. Hier lig ik gemiddeld rond half 10 in bed omdat ik dan gewoon helemaal stuk ben (weekend uitgezonderd uiteraard ). ’s Ochtends gaat dan weer de wekker om 7:15 omdat we voor 8en weg moeten naar de lift.. Het is dus proberen zoveel mogelijk te slapen ’s nachts dat je weer de hele dag kan skien.
De cursus is best pittig. Vooral erg intensief. We verdelen het ski improvement en teachen gelukkig wel veel, anders is het helemaal niet te doen. Toch is het gewoon hard werken en keihard je best doen. Wayne is onze instructor, zoals ik geloof ik al had gezegd, en hij is de beste van het beste. We hebben heel veel geluk gehad met Wayne, want als ik de verhalen over Peter (de snowboard instructor) moet geloven is dat een stuk minder. Wayne is gewoon heel aardig en is een hele goede leraar. Natuurlijk moet je wel echt laten zien dat je het echt wil, anders laat ie je gewoon vallen. Gelukkig is dat geen probleem.